Nieuwsbrief - augustus 2010

Antananarivo, augustus 2010

Manawana tupko!

De eerste update vanuit Madagaskar! En hoe... een huisje, een tuin, een poes... :) we zijn nu bijna 4 weken in het land en die tijd is omgevlogen. Ik ga proberen om jullie stukje voor stukje bij te praten, dus hier komt ie:

foto: Iris = regenboog, teken van de belofte van God over het eiland

De eerste week

hebben we bij de YWAM (= Youth with a Mission of te wel; Jeugd met een Opdracht, een zeer bekende zendingsorganisatie) vrienden van Caroline mogen logeren, op hun base in een dorp ongeveer een half uur buiten de stad waarvan ik de naam nog steeds niet kan spellen. Midden tussen de rijstvelden, een rivier 10 minuutjes lopen, zo stil 's nachts dat je de stilte bijna kon horen en meer sterren dan ik ooit heb gezien. Het was super om gewoon in Madagascar te zijn, rond te lopen, de taal te horen en het eten te proeven.

Een huis!

We hebben een heerlijk huis gevonden in een rustig deel van de stad! Het is super om een thuis te hebben, een eigen bedje. Het is perfect voor nu, 5 slaapkamers, een tuin, een huiskamer met open haard en een prachtig uitzicht. En wat ook niet onbelangrijk is, een hele soepele eigenaar die, om in zijn eigen woorden te spreken, het niet erg vindt al hebben we elke dag 100 mensen over de vloer om te komen eten.

Dat dat nog wel eens letterlijk zou kunnen gebeuren, had hij waarschijnlijk niet gedacht! We zijn echt blij met ons beste huis van heel Tana!

De Boyz

Vorige week woensdagavond zijn we voor het eerst een avond naar het centrum van de stad gegaan om tijd door te brengen met de boyz van de straat. Heel heftig om te zien dat zelfs jongens van 9 en 10 op straat leven. Na een stuk pizza elk, zeiden ze met een grote smile 'fuky be', oftewel 'buik vol'. In Talatamaty, het deel van de stad waar wij wonen, hebben we ook een groep van ongeveer 11 boys die op straat of in verlaten huizen woont. En hoewel we ze het liefst meteen in huis zouden nemen, kan dat gewoonweg niet zolang we nog geen volledige toestemming van de overheid hebben (technisch gezien zou dat kidnapping zijn, niet zo'n goed idee!). Maar wat we wel kunnen doen, is zorgen dat ze in elk geval al 1 goede maaltijd per dag hebben. Dus... iedere middag rond een uur of 12 staat de hele groep aan de poort! Tafels en stoelen in de tuin, grote pan rijst en loaka (topping) op tafel en hallakidee, lekker eten. Heerlijk.

foto hierboven: een deel van de kinderen die nu iedere middag komen eten

Patty & Julio

Al deze dingen hadden we niet kunnen doen zonder Patty en Julio, een superleuk Malagassi koppel. Julio heeft echt een hart voor straatkinderen en Patty stort zich het liefst in de administratie (allebei zeer welkom!). Ze werken met ons samen en helpen met de kids, met de praktische dingen, met vertalen, eigenlijk met alles. Een blessing. En omdat we met z'n allen in hetzelfde huis wonen, hebben we een culturele mix. En ook daar zijn we echt blij mee, want we willen niet hier thuis ons eigen westerse cultuurtje creëren waar geen enkele Malagassiër zich thuis kan voelen.

En verder...

heb ik ons huishouden ook uitgebreid met een zwart-met-wit roofdier op 4 poten met lange staart, witte snorharen en ingebakken luiheid. Zijn naam is (vooralsnog) mister Tumble en het is echt een schootpoes. Heeel gezellig!

Deze week ben ik ook begonnen met Malagassi lessen. Landy helpt me hierbij. Zij is echt heel goed, heeft al vaker westerse meiden geholpen met Malagassi en heeft er echt plezier in. En geloof me, als je niet zo nu en dan lekker kunt lachen, dan wordt het al gauw een saaie boel. En dat gebeurt vaak genoeg, want het is niet zo moeilijk om met een klein foutje de betekenis van een zin flink om te gooien... 'fuky be' betekent 'ik heb m'n buik vol', als in, 'ik heb heerlijk gegeten'. 'be fuky' betekent 'ik ben zwanger'... tsja, das ook een volle buik!

Heel erg bedankt voor jullie support, emails en prayers. Dat waardeer ik echt enorm!

Liefs en be blessed, Raely

(de Malagassi variant van Rachel :)