Nieuwsbrief april 2011 van Caroline Thomas

Beste vrienden,

 

Het zijn ongelooflijk drukke, maar verbazingwekkende maanden geweest. Iris Madagascar is sinds de geboorte gegroeid en ontwikkeld, net als een echte baby die elke dag een beetje meer groeit en zich ontwikkelt! Het is verbluffend om te zien hoe het allemaal past in Gods prachtige plan en hoe Hij voorziet in een geweldig huis en een fantastische groep mensen, precies op het moment dat we hen nodig hebben!

 

We huren nu 2 huizen, eentje is ons originele huis dat nu het huis van de medewerkers is, en eentje is het tehuis voor de kinderen. Dat betekent dat we als medewerkers nu een plaats hebben om te rusten en om wat vrije tijd te hebben, en ook dat we een huis hebben voor de kinderen, dat groot genoeg is om 50 kinderen te huisvesten!

 

Het nieuwe huis ligt op 5 minuten loopafstand van ons originele huis en midden februari hebben we alle kinderen en hun begeleiders daar naartoe verhuisd. Ze genieten van hun nieuwe huis en wij vinden het leuk om het in te richten.

 

Het nieuwe huis is geïnspecteerd door de overheid, we moesten ook foto's laten zien van elke kamer van het huis en een heleboel papierwerk doen. We hebben nu officieel toestemming van de overheid om een kindertehuis tot 50 kinderen te runnen. Vanaf nu kunnen de instanties ons baby's en kinderen sturen van wie ze denken dat die het nodig hebben om bij ons te komen wonen.

 

We hebben nu 11 kinderen die allemaal een plezier en een genot zijn om erbij te hebben! Ze zitten vol leven en energie en ze vinden het allemaal geweldig om geknuffeld te worden,  liefde te ontvangen en om zo veel mogelijk aandacht te krijgen! Op dit moment lopen de leeftijden uiteen van 10 maanden (Mika) tot 14 jaar (Fifi)

 

Dit zijn de kinderen die nu bij ons wonen:

De jongens zijn: Fifi-14, Koto-13, Kely-11, Miranto-9, Toky-9, Michel-2 en Mika-10 maanden.

De meisjes zijn: Rojo-10, Ravaka-7, Maria-6 en Sansia 4.

Mika, de baby, was echt een geschenk van God. Hij kwam vorige week bij ons, nadat hij samen met zijn moeder gevonden was terwijl ze 's nachts op straat lagen en bijna door een auto waren overreden. Het was geweldig gearrangeerd door God dat de man die hem vond een collega-zendeling is van onze kerk, waardoor hij hem en zijn moeder direct naar ons kon brengen.

Mika's moeder is een alcoholiste die op straat leeft. Ze viel bewusteloos op straat en was niet in staat om weer op te staan.

 

Mika was ook verslaafd aan alcohol omdat hij borstvoeding kreeg. Hij was heel klein en ondervoed en hij woog slechts 5,2 kilogram op een leeftijd van 10 maanden.  Naast de ondervoeding had hij ook nog wormen die hem ervan weerhielden om bij te komen in gewicht.

 

Mika's moeder verbleef bij ons gedurende een paar dagen, maar weigert nu om haar levensstijl om te gooien. Met haar toestemming verkregen we de wettelijke voogdij over Mika en nu begint hij echt op te bloeien! Hij eet bijna doorlopend en we hebben het druk met het maken van babyvoeding voor hem! Hij begint te groeien en is in de laatste week 600 gram aangekomen. God heeft deze kleine geweldig gezegend met vrede en veel slaap en hij is heel gemakkelijk van zijn alcoholverslaving afgekomen. Hij geeft ons heel veel plezier en hij lacht en schatert de hele dag!

Gods plan is mede zo geweldig omdat de man die Mika vond, één van de topmanagers is van de Shoprite-supermarkten in Madagascar! We hebben elkaar zojuist gesproken en hij vroeg hoe zij ons konden helpen! Ze hebben nu het plan om ons elke week de voeding te schenken die bijna over de datum is, wat een geweldige zegen is! Hij gaat ons ook helpen om babymelk in het groot in te kopen, omdat iets is wat we veel gebruiken (we hebben een wekelijks melkprogramma voor de moeders in de omgeving die niet in staat zijn om hun baby's borstvoeding te geven) en daarom zijn we echt gezegend door Gods gunst hierin!

 

Vorige week zijn we een kleuterschool begonnen voor de 4- tot 6-jarige kinderen in het huis en het gaat goed. Ik hoop ook snel een basisschoolonderwijzer te vinden en ik ben van plan om op korte termijn voor onze kinderen een basisschool te starten op het terrein, zodat ze thuis kunnen studeren en in veel kleinere klassen kunnen zitten. Zo kunnen ze hopelijk wat van hun leerachterstand inhalen. De meesten zijn namelijk erg achter met leren, doordat ze vrijwel geen onderwijs hebben gekregen voordat ze bij ons kwamen. Daarom werken ze hard om zo veel mogelijk in te halen en ze zijn erg leergierig.

 

Nog een grote zegen deze week is dat we de leiders hebben ontmoet van een weeshuis dat zij al 20 jaar runnen in Madagascar. Ze zijn erg vriendelijk en bemoedigend voor ons en ze willen ons helpen te leren en te groeien. Ze gaan onze medewerkers helpen met de financiën en de administratie en ze gaan al ons papierwerk nakijken. Ze gaan ons helpen om volgende week naar de rechtbank te gaan met al het papierwerk van onze kinderen en ze gaan onze sociaal werker, die we net hebben aangenomen, een maand lang trainen in hun afdeling voor sociaal werk.

 

Ze hebben ons ook 6 voetballen gestuurd waar onze kinderen enorm enthousiast over zijn en ze hebben een enorme schat aan informatie en advies op allerlei gebied, van personeelskwesties en kinderbescherming tot het starten van je eigen school, hoe je zuinige kachels kunt maken en waar je de beste timmerlui in de stad kunt vinden! Ik heb het gevoel dat God ons echt aan het zegenen is in onze relatie met hen en dat Hij ons gebruik laat maken van hun rijke ervaring die meer waard is dan goud!

De kinderen vinden het ook geweldig om lol te maken en afgelopen week hadden we veel plezier toen we een dagje gingen zwemmen; een andere dag gingen we naar een kermis, waar alle medewerkers en kinderen zich tegelijk vermaakten met paardenritjes, springkastelen en botsauto's!

Het was echt grappig om de begeleiders op zo'n springkasteel te zien duiken en te zien schreeuwen en zwaaien bovenin het reuzenrad! Ik denk dat het voor hen allemaal de eerste keer was dat ze zoiets meemaakten en ze vonden het schitterend!

 

Ons lunchprogramma blijft uitstekend lopen; we hebben ongeveer 100 kinderen die elke werkdag komen om te lunchen en om een Bijbelverhaal te horen. Julio is daarvoor verantwoordelijk en de tuin van het nieuwe huis is een broeinest van activiteiten rond lunchtijd met de kinderen daar. Hoewel ze met velen zijn, gedragen ze zich gewoonlijk voorbeeldig!

Ik schrijf dit op het vliegveld van Nairobi, want ik ben op weg naar huis in het Verenigd Koninkrijk om mijn familie en kerk te bezoeken gedurende een maand. Ik kijk uit naar wat tijd om uit te rusten! Ik heb ook het plan om onze container te versturen terwijl ik thuis ben, zodat die zal aankomen als ik weer terug ben in Madagascar.

 

Een ander nieuwtje is dat Rachel het team heeft verlaten en terug naar Nederland is gegaan. Ze heeft echt het gevoel dat ze teruggeroepen is naar Nederland en ze vindt het geweldig om weer thuis te zijn. We missen haar, maar we vertrouwen erop dat God ons zal voorzien van de juiste teamleden. Momenteel hebben we een meisje, genaamd Catherine, dat van een andere Iris-base komt en dat ons een paar maanden komt helpen. Ze is een echte aanwinst.

Dank jullie wel voor jullie gebeden, ondersteuning en bemoediging. Ik waardeer het heel erg als jullie bidden voor ons, onze kinderen en mijzelf om de juiste balans te vinden tussen werk en rust, en om tijd te vinden om te ontspannen en om afleiding te hebben... En ook gebeden voor wijsheid tijdens het dagelijks nemen van beslissingen en om een goede mama voor onze prachtige kinderen te zijn. Ze komen bij ons met een heleboel pijn en misbruik vanuit het verleden en ik heb echt wijsheid nodig om te weten wat ze nodig hebben en hoe we ze er het beste doorheen kunnen helpen. Ze moeten echt de liefde van God kennen en weten dat ze in Zijn familie geadopteerd zijn waar Hij alleen voor herstel kan zorgen en hun wonden en pijn van vroeger kan genezen.

 

Veel liefs en wees overvloedig gezegend,

Caroline.