"Ik geloof alleen wat ik zie". Het getuigenis van Robert Heessels

"God bestaat niet. Geesten bestaan niet. Ik geloof alleen wat ik zie." Zo dacht ik vroeger. Ik vond het belachelijk als mensen met geloof of God of zo bezig waren. Iedereen kon toch zo zien dat dat allemaal door mensen verzonnen is, maar dat er helemaal geen bewijzen voor zijn?
 
Op een dag ging ik voor de lol met een vriendin geesten oproepen. Je hebt er misschien wel eens van gehoord; dat je alle letters in een kring legt met een glas in het midden en ieder een vinger erop. Je stelt dan een vraag ‘in de lucht’ en wacht tot het glas begint te bewegen. Tot mijn verbazing begon het glas echt zinnen te maken. In het begin dacht ik nog dat iemand van ons, misschien onbewust, het glas bewoog. Maar het ging steeds sneller en sneller. Op een gegeven moment konden we het glas nauwelijks bijhouden. Er kwamen zo echte antwoorden op onze vragen en er ontstond een heel gesprek.
 
Daar stond ik dan. Altijd geloofd dat bovennatuurlijke dingen onzin waren, maar nu moest ik erkennen dat er wel degelijk dingen bestaan die je niet kunt zien. Zoals de lucht die je inademt of de stroom uit het stopcontact. Maar dan ‘levende’ geesten, of hoe je het ook wilt noemen.
 
We raakten helemaal gefascineerd door het bovennatuurlijke en doken er helemaal in. Tegelijkertijd gebeurde er echter ook iets anders. We begonnen steeds banger te worden tot we op een gegeven moment zelfs doodsangsten uitstonden. We durfden geen seconde meer alleen te zijn. Mijn vriendin begon heel erge zelfmoordneigingen te krijgen. Op een gegeven moment stond ze met een glasscherf letterlijk haar polsen door te snijden; ik kon haar nog net tegenhouden. Het was een hele rare tijd. We waren zeer geboeid door het bovennatuurlijke waar we dagelijks contact mee hadden, maar tegelijkertijd zaten we stevig in de problemen door onze enorme angsten.
 
We ontmoetten een man, Cees Laurey, die vertelde dat hij ook veel van het bovennatuurlijke afwist en gingen op een avond naar hem toe. Hij vertelde dat er een bovennatuurlijke wereld is, die net zo reëel is als de natuurlijke wereld. En dat die wereld verdeeld is in goed en kwaad. Aan de goede kant heb je God, Jezus en engelen; aan de kwade kant satan en demonen. Als je zomaar in de bovennatuurlijke wereld contact zoekt, hoe weet je dan of je met het goede of slechte te maken hebt? Het zal altijd het kwade zijn, want God wil heel graag dat je contact met Hem zoekt, maar dan moet je het wel op Zijn manier doen en niet zomaar in het wilde weg contact zoeken in het bovennatuurlijke. De kwade machten willen maar al te graag contact met je hebben, want ze zijn erop uit het leven van mensen kapot te maken. Dat is dus wat er met ons gebeurde. We hadden contact met demonen, ook al deden ze zich anders voor, en via onze angsten waren ze druk bezig ons kapot te maken.
 
Alles wat deze man vertelde klikte in mijn hart. Hoewel ik geloof in God altijd belachelijk had gevonden besefte ik nu dat dit de waarheid moest zijn. We hebben toen samen gebeden en gevraagd aan Jezus of Hij alles wat ik in mijn leven fout had gedaan wilde vergeven. Onmiddellijk kwam er een enorme rust over me. Het was meteen duidelijk dat ik de goede keuze gemaakt had. De angsten verdwenen en Jezus werd een echte Vriend voor me. Als persoon. Heel reëel; niet een of ander vaag geloof.
 
Sindsdien is mijn leven totaal veranderd. Al meer dan 20 jaar is mijn vriendschap met Jezus heel belijkrijk voor mij. En het gaat fantastisch. Mijn angsten zijn totaal, 100% verdwenen. Ik ben directeur van een goedlopend bedrijf, ik ben getrouwd met een heel lieve vrouw en heb vier fantastische kinderen.
 
Geloof jij ook alleen wat je ziet, zoals ik deed? Vraag dan gewoon eens ‘in de lucht’: “Jezus, als U bestaat, wilt U zich dan aan mij kenbaar maken?” Ik beloof je, Hij zal altijd reageren. Hij houdt van je. Hij heeft Zijn leven voor je overgehad. Hij wil niets liever en Hij zal je leven totaal veranderen.

Sinds meer dan 20 jaar speelt Jezus de hoofdrol in mijn leven en zet ik me voor Hem in, samen met mijn gezin, in de gemeente Rehoboth.

Robert Heessels